23-11-13

Oortjes voor Fons

Ons Fonske, dat kleine apenjong, dat gekke bekkentrekkerke, dat bang is van "Zwarte Piep" en verslingerd is aan bo'kes met choco en water met "sjoop". Dat Fonske verdiende nog een muts. Mama ging 'ns piepen in de Veritas en kwam naar huis met een bol blauwe en een bol groene wol. Daarmee maakte ik dit :




Het patroontje is 't zelfde als de vorige mutsen. Ik werkte de muts opnieuw af met de ribbelboordsteek, die ik hier zag.
En omdat grote broer 't niet kan laten, moest ook hij nog 'ns poseren...


Dat haken is echt ontzettend leuk! Ondertussen al een bestelling genoteerd voor de kiendjes van mijn zus, dus binnenkort meer mutsen op mijn blog! Olé!

20-11-13

Ribbels voor Ot

Nu ben ik toch door iets ferm gebeten... Die dekselse haakmicrobe zit in elke cm² van mijn lijf. Wat een verslavend goedje, die haakpen en de wol. Je kan 't bovendien overal doen. In de wachtzaal van de dokter, achter je bureau tijdens bo'kespauze, in de les "typografie", in de zetel naast je lief tijdens SYTYCD. Ik heb zelfs een sterk vermoeden dat 't ook lukt tijdens een aflevering van Familie, maar 'k heb dat nog niet uitgeprobeerd.
En de mensen kijken daar niet vies naar om zulle. De mensen kijken eerder geïnteresseerd! Ik wist niet dat een verslaving zo leuk kon zijn!




Het idee van de ribbelboord haalde ik hier. Op de foto poseerde mijn jong nog met de muts zonder afwerking, zonder pompon en zonder knoopje. Morgen mag ie naar de klas met alles erop en eraan!

Zou iemand geïnteresseerd kunnen zijn in een mutske zoals dit?


Een haakster moet leren van fouten en patroontjes draaien niet altijd uit zoals gedacht. Het grijze mutsje moest Ots maat worden, maar werd een hoedje voor prille mensjes. Nog eventjes geduld en dan worden jullie misschien wel beloond met dit of een ander gehaakt exemplaar!

14-11-13

de muts en de lepel

Ik ben eigenlijk wel nog een toffe zulle, maar zet mij in de auto naast mijn lief en ik verander in Hyacinth Bouquet! Niet plezant voor 't lief en stresserend voor mezelf... Ik las over een vrouw die altijd haakt in de wagen en besloot van jedatje te doen. Een ritje naar Scheldorado leverde bijna een volledige muts op.
Deze :





Ik naaide er een naampje op met een knoopje en vond dat precies wel nog leuk staan. 't Model was moe na een lange dag op de schoolbanken en wou niet echt meewerken, dus 1 foto met model zal moeten volstaan... Zie je trouwens ook die sjaal rond zijn nek? Die maakte ik naar 't idee van Mamasha. Ot wil ook nooit een sjaal aan, alles stekt en trekt en blijft welgeteld 1 microseconde rond zijn nek. Ik maakte van een stuk tricot een nieuwe sjaal in 7 minuten en hoewel hij nog altijd niet staat te springen om 't ding over zijn hoofd te trekken, heeft ie 'm toch al flink elke morgen aan om naar de klas te gaan! Missie toch een beetje geslaagd!

Een muts en een sjaal zijn top, maar met de koude ochtenden zijn ook handschoenen een must! Aangezien ik nergens leuke handschoentjes kon vinden voor Otje, kocht ik in de Veritas voor een luttele 5 euroots simpele blauwe, fleece handschoenen. Ik nam er 't idee van Martha Stewart bij en mijn knul kon de straat op met zijn 2 nieuwe vrienden :


Voor Fonske stak ik ook de handen uit de mouwen, want eindelijk werd ie 2 en stonden er uitdeelcadeautjes voor de kribbe op de planning. Ik volgde deze handleiding en de kiendjes werden verrast met overlevingspakketjes voor baby's & peuters :






Ik wou eigenlijk een echt lepelke in de vliegtuigjes stoppen, maar de Ikealepels die ik had gekocht, bleken er niet in te passen. Ik bedacht een alternatief en liet Fonske een blad inkleuren, knipte daar lepels uit, die ik op een rietje plakte voor extra stevigheid. Kraft-lunchzakje vouwen, sojapudding bij 't vlieglepelke stoppen, labelke erop nieten en klaar is kees!

De kroon is dezelfde van vorig jaar, maar met een dikke, vette, nieuwe 2! Juij! Proficiat, mijn klein dul bukske!


03-11-13

Bloemen voor beebies en Fons' warme bolleke

Het lang weekend was er eentje van een behoorlijk productief niveau. Er werden enkele dingetjes afgewerkt en bezorgd en tot mijn grote opluchting onthaald op ooh's en aah's. Juij!

Merel is een dapper dolletje, geboren op 9 november en nog geen dag later al onder 't mes. De details zal ik u hier niet verklappen, maar ik kan u wel vertellen dat kleine Merel alweer thuis is en rustig in haar wiegje lag te snoezelen toen ik haar gisteren ging opzoeken. Ze kreeg van mij dit kado:





Ik ken kleine Wolf niet, maar iemand anders is wel ontzettend content dat hij de ingang van 't leven heeft gevonden. Hij verdiende een pamperzakje en ik mocht 't voor 'm maken.



Mijn maatje werd 28 (ahum...) of dat wordt ze op 11-11, maar 't werd van 't weekend al gevierd. Ik gaf haar enkele keukenspulletjes kado en ook een "cookie mix". 't Ideetje vond ik op Pinterest en ik weet 't, mijne pot mag de volgende keer iets kleiner zijn... Ik had de keuze tussen een te kleine en een te grote pot, dus de keuze was snel gemaakt.. :)


En nu mijn pronkstuk. Of allee, ik ben daar toch ferm content van. Ik ben verslingerend geraakt aan haken en werkte mijn eerste muts af! Ze was eigenlijk zo'n heel klein beetje niet gelukt. 't Moest iets worden zoals dit, maar 't zag er toch allemaal zo niet "om op te eten" uit, dus verzon ik een list. Een list waardoor mijn uren gehaak niet voor niets geweest zouden zijn... Ik haakte een sjaaltje, plooide dat dubbel en haakte daar de muts tussen. Met een hartje in noeste arbeid ging ik slapen en de volgende ochtend was ik dolblij te zien dat mijn werk had geloond! Een sjaalmuts voor mijn Fonske: