Shirtjes, mutskes en tijgers

Mijn oudste zoon, dat wordt een knappe knul...

Ik maakte voor 'm een enveloppe t-shirt met de stof die hij zelf had gekozen op 't stoffenspektakel en hij is er blij mee!
Van 't weekend werd Ot geveld door zijn allereerste oorontsteking ooit... Niet leuk, maar mijn rakker had er precies niet zo heel erg veel last van! Aangezien we visite kregen van de zon, gingen we toch met 'm op stap. Een muts op zijn bol, dat was mijn enige voorwaarde. Een gehaakte wintermuts leek me niet echt gepast, dus naaide ik snelsnel een mutske ineen. Een pin erop gespeld - want daar is hij tuk op de laatste tijd - en 't jong had een superleuke namiddag!
De oorontsteking was niet de enige primeur dit pinksterweekend. Voor de allereerste keer in zijn piepjong bestaan mocht een meiske 'm besmeuren met verf. Hij werd een stoere tijger en dat vond hij geweldig! Fons vond 't iets minder leuk... De hele avond is ie doodsbang geweest voor zijn anders zo goeie vriend... :)

Waar is den tijd van de flikflak-horloges...

April is communicantjesmaand! Gisteren mochten ook wij meevieren met de dochter van mijn neef. Het feestvarken is nogal tuk op paarden en als ik de uitnodiging mag geloven, dan houdt ze ook van groen en roze. Met die weetjes in 't achterhoofd, ging ik aan de slag en maakte dit:

Een eenvoudige draagtas, maar de applicatie van het paard maakt het leuk. Ik knipte een paardenkop uit ribfluweel en strijkte die op de stof met vliesofix. Daarop stikte ik een lintje voor de teugel en naaide 2 knoopjes voor het oog.

Den tijd van de flik flak horloges is voorbij, me dunkt. En met een gepersonaliseerde parker als kado moet je ook geen glimlach op hun snoet verwachten. Vandaar dat ik 't pakske vervolledigde met een simpel centje.

Ik vouwde en plakte erop los en verstopte de paardentas en 't centje in deze 'kraft'papiertas, die ik met een restje stof dichtstrikte. 

Voila, kadootjes klaar. Nu nog kiendjes in de nieuwe Jacobs hijsen, nieuw hemd aan de grootste zoon, mezelf en 't lief fatsoeneren en net op tijd (ok, ik geef 't toe, rijkelijk te laat) vertrekken voor 't feest...

Fons is een stapper!

Mijn Fonske wordt groot. Mijn kleine rakker kan stappen, alleen, zonder vingerke, zonder een reepke van mijn broek, zonder loopkarreke, echt helemaal alleen! Dat verdient een kado en is een nieuwe Jacob niet 't mooiste kado dat een kind zich kan wensen? ;)

Ik nam 't Jacobpatroon en tekende dat na in maatje 80. De taille werd verhoogd aan de poep en een beetje versmald, zodat ik geen neepjes nodig had. Een reep boordstof en een elastiek vervingen de tailleband.

En content dat Fons is met die ongekende vrijheid...

Peperkoek met auto's

Ooit waagde ik mij aan een hemd. Een heus cowboyhemd, dat toen door Ot werd gedragen en nu beeldig staat op zijn kleine broer. Ik had toen nog het engelengeduld van Juf Evelien aan mijn zijde, maar ik ben al een tijdje gestopt met naailes, dus nu moet ik 't alleen zien te redden.
Moedig nam ik 't boek van Vermiljoen en hare maat en knipte de stof voor het gingerbread-hemd. Een half meterke van de autostof was niet genoeg, dus vulde ik 't aan met nog een ander schoontje van in De Stoffenkamer. Aandachtig gelezen en netjes gevolgd en voila, 't resultaat mag er zijn. Nog niet perfect afgewerkt in de hals, maar 't tweede wordt al een pak netter, dat beloof ik hierbij plechtig!

Ik maakte 't kleinste maatje voor mijn '3 en een halve jarige' en 't valt eigenlijk nog een beetje groot uit. Ofwel eet ie een boterham meer, ofwel maak ik 't de volgende keer iets nauwer...

Enne, ge hebt 't voorzeker ook gezien he, dat zonneke... Mijn kornuiten ook zulle. Eén dag hebben ze buiten kunnen ravotten. Duimen dat er binnenkort nog 'ns zo'n dag mag komen, want dat stond mij wel aan precies!