Meneertje Ot

17-02-2011

Sjampain for everybody!

Joepie! Hoezee! Sjampain! Vuurwerk en tromgeroffel! Mijn heuse doopsuikerklus zit erop! 63 exemplaren heb ik gemaakt en gelukkig was de tante van de bezwangerde madam ook bereid om de handen uit de mouwen te stoppen. Samen hebben we de klus geklaard en ik ben er blij mee! 'k Heb ook nog een extra'tje getoverd, om het geheel op te fleuren, maar meer daarover wanneer de beebie er is.

Mijn volgend project is een kleintje. Een k-dootje voor Tuur en dat ga ik van 't weekend maken. 't Wordt een zakje, waar ie spulletjes in kan stoppen wanneer hij op stap gaat. Koekskes, auto'tjes, knikkers... Al wat de kleine peuter nodig heeft om een uitstapje te overleven. Enige verzoekjes voor extra k-do's worden in acht genomen. Ine? :)

In de naailes heb ik mijn stof geknipt voor een hemdjurk. Op het stoffenspektakel van afgelopen zondag kocht ik een leuk groen stofje met bloemekes. Het was er trouwens vreselijk rustig, daar in Gent. Wat is er gebeurd? De naaistorm geluwd? Niet veel mensen meer met de drang naar origineel gerief? Ikke alleszins nog wel!

Gisteren vertelde een vriendin me over een creatieve ziel, die meubeltjes opkallefatert en daar mooie dingen mee doet. Hier kan je ze vinden! 'k Heb 'ns haar werk bekeken en ik kreeg zin om 't ook te gaan doen! :) Otje heeft nog geen mooie meubelkes in zijn kamer en dat verdient mijn flinke zoon eigenlijk wel. Dat wordt dus zoeken naar een leuk meubelke en verf en gaan met die banaan! Voila, nu blijft er zeker geen tijd meer over om te kuisen... :)

Nog efkes een nieuwtje voor ik de plaat poets. Meneertje Ot kan stappen! 't Is niet langer beebie kruiper, maar nu is ie een grote meneer geworden, een echte Homo Erectus! Mama en papa Ot zijn trots! Vandaag is ie trouwens 17 maanden geworden, dus dat lopen komt geen dag te vroeg! Juij!

Groetjes,
Madammeke Ot

05-02-2011

Er is een Cowboy geboren!

Alweer een tijdje verdwenen in de mist en ik kan excuses blijven verzinnen. Is me niet goed voelen in mijn vel een aanvaardbaar excuus? Combineer dat met buikgriep bij zowel Meneertje Ot als bij zijn vrouwelijke opperhoofd en voila, daar heb je ‘t...

Hoewel ik deze week de naailes heb overgeslagen, omwille van pijne buiken en misselijkheid, heb ik wel mijn cowboyhemdproject tot een goed einde gebracht! Met trots stel ik aan jullie voor, mijn eerste Meneertje Ot-hemd. Joepie!

Ik heb ook een ander project kunnen afmaken. De zwangere vriendin krijgt van Meneertje Ot straks een mooi cadeau. Wat het is geworden, blijft nog even geheim. Nog enkele weekjes geduld, tot de beebie is geboren!

Nu moet ik me volop concentreren op de doopsuiker. Dit weekend wordt een echt marathonweekend. De mama in wording heeft mij hulp aangeboden van een tante en daar ben ik wel heel blij om. De werken nemen aardig wat tijd in beslag, een stuk meer dan verwacht en nu de bevalling met rasse schreden dichterbij komt, is alle hulp welkom! Nog zo’n goeie 3 weken heb ik de tijd om alles af te werken! :S

In maart is ’t dan Tuur zijn beurt om te jubelen over zijn cadeautjes. De peuter van mijn zus wordt 2 en krijgt van Meneertje Ot hopelijk ook een waauw-geschenkje... Maar genoeg verteld over wat komen zal! Ik moet dringend weer plaatsnemen achter mijn Duitse stikvriend!

21-01-2011

Tandjes, pannenkoeken en cowboys

Ik ben er al een tijdje mee bezig, met Otto's eerste cowboyhemd. Ik heb er ook heel lang over nagedacht en over gebabbeld en eindelijk krijgt 't nu zo'n beetje vorm. Het smaakt naar meer en ik heb nog een boel stofjes liggen die mijn kleine cowboy beeldig zullen staan! :)

Mijn kleerkast is een puinhoop. Ik heb veel kleren, maar echt heel veel en ik vrees dat ik zo'n drie kwart van dat alles helemaal nooit meer draag. Eén dezer dagen ga ik er werk van maken. Weg met een boel spullen en plaats maken voor het nieuwe (dat ik gekocht heb in de solden en dat ongeduldig nog in zakken staat te wachten tot er ruimte is in de kast...)! :D Niet alles gaat de prullenmand in of wordt geschonken aan de minderbedeelden. Ik ga ook een deel recycleren. Op menig blog las ik erover. Oude kledingstukken een nieuw leven schenken. Mijn oude broeken worden dus nieuwe kleine broekjes voor mijn zoon! Leuk!

Vanavond nog 'ns pannenkoeken gebakken voor mijn hyperactieve pagadder. Hij smult ervan met pretoogjes en dat maakt mama blij! Melig? Ikke? Maneen!

Ahornsiroop in 't mondje en 't haar...

Of ja, toch eigenlijk wel. De laatste tijd voel ik me een beetje melancholisch. Ik heb altijd nogal de neiging gehad om de zorgen van de wereld op mijn schouders te nemen, maar nu krijg ik plots zin om naar Haïti te reizen en een kind mijn oude kleren te overhandigen. Of om mee te gaan op kruistocht met Greenpeace en slogans te skanderen. Of om een schooltje te gaan bouwen in Afrika. Bizar zou ik het niet echt noemen, want er zijn mensen die doen wat ik plots denk dat ik wil (laat ik 't zo noemen), maar kom, 't is toch op z'n minst een beetje raar te noemen. We zien wel. Wie weet peddel ik volgend jaar rond op een meertje in Nigeria met een bende schoolkinderen in mijn kielzog...

Deze week nog 'ns prulletjes gemaakt. Een zeverlap voor mijn tandjeskrijgende, puberende peuter en een luierzakje à la Mme ZsaZsa. Van 't eerste heb ik een foto, van 't tweede moet ik nog 'ns eentje maken.